Handout Supporting Acts

HANDOUT Supporting Act(s) 

AUDIOTOUR BINNENKORT BESCHIKBAAR / AUDIOTOUR AVAILABLE  SOON

NL: Net als een performance die op meer dan één stem steunt, komt de expositie tot leven door relaties – tussen wat getoond wordt, wat gedeeld wordt en wat collectief wordt beoefend. Elke presentatie wordt gevormd door wat eraan voorafgaat: de materiële omstandigheden, onderhandelingen en allerlei vormen van arbeid.

In plaats van één statische presentatie, brengt Supporting Act(s) verschillende act(ie)s samen; via kunstwerken, ruimtelijke structuren, workshops en gesprekken geven deze onderling verbonden elementen de tentoonstelling vorm. Als steun wordt begrepen als een gedeeld, collectief proces – geconstrueerd, getest en als iets wat voortdurend heronderhandeld wordt – wat betekent het dan om deze steun te geven, te ontvangen of zelf de ondersteunende rol te vervullen?

Via gereedschap, sculptuur en ruimtelijke vormgeving onderzoeken Slütter en Morley de materiële, sociale en politieke voorwaarden voor ondersteuning. Hun werk richt zich zowel op formele systemen – zoals institutionele kaders, architectonische structuren en locaties waar wordt gemaakt, maar ook op informele vertrouwens netwerken, verantwoordelijkheid en collectieve organisatie.

In deze verschillende onderdelen (acts) reflecteert Supporting Act(s) op de veranderende rollen die we vervullen als kunstenaars, makers, samenwerkers en voorvechters. Sculptuur en ruimtelijke vormgeving worden manieren om na te denken over hoe we ons binnen systemen bewegen.

Gevormd door vriendschap, samenwerking en een gedeelde noodzaak, belicht deze expositie steun als iets dat tot uiting komt door participatie, uitwisseling en evoluerende netwerken. 

Bijzondere aandacht wordt besteed aan momenten van spanning en ontwrichting, wanneer structuren hun kwetsbaarheid tonen, regels beginnen te wankelen en juist samenwerking nieuwe mogelijkheden creëert voor wat systemen kunnen worden.

ENG: Like a performance that relies on more than one voice, the exhibition comes to life through relationships—between what is shown, what is shared, and what is collectively practiced. Every act of presentation is shaped by what comes before it: the material conditions, negotiations, and forms of labour that accumulate over time.

Rather than presenting a single, static display,  Supporting Act(s) brings together different act(ion)s; through artworks, spatial structures, workshops, and conversations these interconnected elements give the exhibition shape. When support is understood as a shared, collective process—constructed, tested, and continually renegotiated—what does it mean to give support, to receive it, or to function as the supporting act itself?

Through tools, sculpture, and scenography, the practices of Slütter and Morley examine the material, social, and political conditions of support. Their work engages both formal systems—such as institutional frameworks, architectural structures, and sites of making—and informal networks of trust, responsibility, and collective organisation.

Across these acts, Supporting Act(s) reflects on the shifting roles we inhabit as artists, makers, collaborators, and advocates. Sculpture and scenography become ways of thinking through how we move within systems.

Shaped by friendship, collaboration, and shared advocacy, the exhibition foregrounds support as something enacted through participation, exchange, and evolving networks. Particular attention is given to moments of tension and rupture—when structures reveal their fragility, rules begin to falter, and collaboration opens up new possibilities for what systems can become.

Act 1.0
Take it or leave it: Supporting Acts workshop series

1.1 25 February: Dissenting Decisions,

a workshop by amy pickles

1.2 25 March:  Sticks and Stones,

a workshop by Josje Hattink

1.3 22 April: Bookbinding for support,

a workshop by Gersande Schellinx / BB (Bookbinding Workshop)

Act 2.0

Supporting Act(s)

2.1 7 March: Opening exhibition 

2.1. 1 The installation of windows – Jeannette Slütter

2.1. 2 the door ‘we are open the door is just very heavy’ Steel, Metal Screws, Wood (Elm, Beech, Ash) – Harriet Rose Morley 

2.1. 3 the lamp ‘we are open the door is just very heavy’ Steel, architect lamp, Wood (Elm) – Harriet Rose Morley 

2.1. 4 the divider ‘we are open the door is just very heavy’ Steel, Metal Screws, Wood (Elm, Beech, Ash) – Harriet Rose Morley 

2.2 26 April: Conversation with the artist 

Act 3.0

Supporting each other

3.1 …. 

2.2.1  The installation of windows – Jeannette Slütter

NL: Dit werk bestaat uit twee ramen waarin zeefdruk, brandschilderen, fusen en een geblazen rondel samenkomen. De tekst op het werk ontvouwt een dialoog tussen “Kijker” en het “Raam”. Wat begint als een anekdote over een boerderij die ooit “het glazen huis” werd genoemd, groeit uit tot een meer informatieve en kritische reflectie op transparantie als ideaal en als machtsmiddel. Persoonlijke herinneringen lopen door in observaties over architectuur, sociale controle en de uitputting van grondstoffen. De verwijzing naar The Glass House van Philip Johnson plaatst openheid nadrukkelijk in het domein van performance en privilege.

Het werk eindigt met een omkering: als het gordijn wordt gesloten, wordt het raam een spiegel. Daarmee kantelt de blik. Transparantie blijkt geen neutrale toestand, maar een constructie — afhankelijk van wie kijkt, wie kadert en wie de gordijnen bedient.

ENG:  This work consists of two windows in which screen printing, glass painting, fusing, and a blown rondel come together. The text on the work unfolds as a dialogue between “Viewer” and “Window.” What begins as an anecdote about a farmhouse once called “the glass house” develops into a more informative and critical reflection on transparency as both an ideal and an instrument of power. Personal memories intertwine with observations about architecture, social control, and the depletion of raw materials. The reference to The Glass House by Philip Johnson situates openness firmly within the realm of performance and privilege.

The work ends with a reversal: when the curtain is drawn, the window becomes a mirror. The gaze shifts. Transparency reveals itself not as a neutral condition, but as a construction—dependent on who looks, who frames, and who controls the curtains.

2.1.2 the door ‘we are open the door is just very heavy’

Steel, Metal Screws, Wood (Elm, Beech, Ash) – Harriet Rose Morley 

2.1.3 the lamp ‘we are open the door is just very heavy’

Steel, architect lamp, Wood (Elm) – Harriet Rose Morley 

2.1.4 the divider ‘we are open the door is just very heavy’ Steel, Metal Screws, Wood (Elm, Beech, Ash)

– Harriet Rose Morley 

Colophon: 

Nieuwe Vide

Teken or Leave It 

Soephoek

Stroom Den Haag
Mondriaan Fonds

Cultuur Fonds – Ria Jaarsma Fonds

Glaslab Den Bosch

Grafische Werkplaats Den Haag

Daisy Chain 

Johannes Equizi

Poster image render: Alex Paul Burch

Curtains : Leonie Brandner
Wall text design: Jelle Koper

Production Jeannette’s work: Luis Maly

Glassblower Jeannette’s work : Chris Lowry at Glas – Museum of glass art